فکر،آرزوهایم را محال می کند

و فردا برایم امید می  شود

اشک جای دیروز را می گیرد

و من آرام،آرام

عکسها را پاره می کنم

از گردونه خارج می شوم

و سکوت شرحه،شرحه

می گذرد در یاد

فردا صبح

ملافه ای سفید روی خاطراتم می کشم...